Archiwa tagu: dieta

Warzywa sezonowe w grudniu

  1. Dlaczego warto jeść sezonowe warzywa?
  2. Jakie warzywa warto wybierać?
  3. Podsumowanie

Grudzień to miesiąc, w którym wybór świeżych warzyw może wydawać się ograniczony. Jednak polska ziemia dostarcza nam wielu wartościowych produktów, które doskonale sprawdzą się w zimowych potrawach.

Dlaczego warto jeść sezonowe warzywa?

Warzywa sezonowe mają najintensywniejszy smak i aromat. Zawierają najwięcej witamin, minerałów i innych składników odżywczych. Są zwykle tańsze niż warzywa importowane.Kupując warzywa sezonowe, wspieramy lokalnych producentów i zmniejszamy swój ślad węglowy.

Jakie warzywa warto wybierać?

  • Marchew: Bogata w beta-karoten, który nasz organizm przekształca w witaminę A, niezbędną dla zdrowych oczu i skóry
  • Pietruszka: Źródłem witaminy C, która wzmacnia odporność, oraz potasu, ważnego dla prawidłowej pracy serca.
  • Seler: Zawiera witaminy z grupy B, które wpływają na nasz układ nerwowy, oraz sporo błonnika, który reguluje pracę jelit.
  • Buraki: Bogate w żelazo, które zapobiega anemii, oraz antocyjany, które mają działanie przeciwutleniające.
  • Ziemniaki: Choć często niedoceniane, dostarczają sporo witaminy C i potasu.
  • Kapusta: Różne rodzaje kapusty są bogate w witaminę C, błonnik i związki siarki, które mają działanie przeciwnowotworowe.
  • Czosnek i cebula: To naturalne antybiotyki, które wzmacniają odporność i mają działanie przeciwzapalne.
  • Dynia: Źródło beta-karotenu, witamin z grupy B i potasu.

Podsumowanie

Grudniowe warzywa to prawdziwa kopalnia witamin, minerałów i innych cennych substancji, które wspierają nasze zdrowie. Ich regularne spożywanie może przynieść wiele korzyści dla naszego organizmu.

Światowy Dzień Cukrzycy

  1. 14 listopada obchodzony jest ŚWIATOWY DZIEŃ CUKRZYCY.
  2. Historia
  3. Przyczyny cukrzycy
  4. Objawy cukrzycy
  5. Leczenie cukrzycy
  6. Profilaktyka cukrzycy
  7. Dieta w cukrzycy
  8. Współczesne badania nad cukrzycą

14 listopada obchodzony jest ŚWIATOWY DZIEŃ CUKRZYCY.

Cukrzyca to choroba cywilizacyjna, którą można kontrolować!

Ta metaboliczna choroba charakteryzuje się podwyższonym poziomem glukozy we krwi, dotyka coraz większą część populacji. Dzięki rozwojowi medycyny i coraz większej świadomości społecznej, cukrzyca jest chorobą, którą można skutecznie kontrolować i prowadzić pełne życia.

Historia

Pierwsze opisy objawów przypominających cukrzycę można znaleźć w starożytnych tekstach medycznych z Egiptu, Indii i Chin.

W XVII i XVIII wieku naukowcy zaczęli systematycznie badać cukrzycę. Thomas Willis, angielski lekarz, wprowadził termin „diabetes mellitus”.

Dopiero w XIX wieku, wraz z rozwojem medycyny, zaczęto dokładniej badać i opisywać cukrzycę. Francuski lekarz Avicenna w XI wieku opisał chorobę charakteryzującą się nadmiernym pragnieniem i częstym oddawaniem moczu – objawy typowe dla cukrzycy.

Przełomowym momentem w historii cukrzycy było odkrycie insuliny w 1921 roku przez Fredericka Bantinga i Charlesa Besta. To wydarzenie umożliwiło opracowanie skutecznej metody leczenia cukrzycy typu 1 i znacząco poprawiło jakość życia osób chorych.

W połowie XX wieku opracowano leki doustne dla osób z cukrzycą typu 2.

Obecnie obserwujemy ciągły rozwój technologii, takich jak ciągłe monitorowanie glukozy (CGM), pozwala na jeszcze lepsze zarządzanie cukrzycą.

Badania nad cukrzycą trwają. Naukowcy pracują nad nowymi lekami, terapiami genowymi i metodami zapobiegania cukrzycy. Celem jest stworzenie świata, w którym cukrzyca nie będzie ograniczać życia.

Przyczyny cukrzycy

Cukrzyca typu 1 powstaje w wyniku autoimmunologicznego zniszczenia komórek beta trzustki, odpowiedzialnych za produkcję insuliny. Przyczyny tego procesu nie są w pełni poznane, ale uważa się, że genetyka i czynniki środowiskowe odgrywają w nim istotną rolę.

Cukrzyca typu 2 jest związana z insulinoopornością, czyli zmniejszoną wrażliwością komórek organizmu na działanie insuliny. Często występuje u osób otyłych i prowadzących mało aktywny tryb życia.

Istnieją również inne, rzadsze formy cukrzycy, takie jak cukrzyca młodzieńcza typu LADA, cukrzyca spowodowana zaburzeniami hormonalnymi czy lekami.

Objawy cukrzycy

Początkowo cukrzyca może przebiegać bezobjawowo lub z bardzo subtelnymi objawami, które łatwo zignorować.

Z czasem mogą pojawić się:

  • Częste oddawanie moczu co jest związane z tym, iż wysoki poziom glukozy we krwi powoduje zwiększone wydalanie moczu.
  • Nadmierne pragnienie wynika z tego, że organizm próbuje uzupełnić utratę płynów.
  • Zmęczenie. Wysoki poziom glukozy we krwi zaburza prawidłowe funkcjonowanie komórek, prowadząc do uczucia zmęczenia i osłabienia.
  • Utrata masy ciała. Pomimo zwiększonego apetytu, chory może chudnąć, ponieważ glukoza nie jest prawidłowo wykorzystywana przez organizm.
  • Zaburzenia widzenia.  Wysoki poziom glukozy może prowadzić do uszkodzenia naczyń krwionośnych w oku.
  • Zakażenia. Osoby z cukrzycą są bardziej podatne na infekcje, zwłaszcza skóry i dróg moczowych.
  • Zmieniona wrażliwość skóry. Może wystąpić mrowienie, drętwienie czy ból w kończynach.

Leczenie cukrzycy

Leczenie cukrzycy zależy od jej rodzaju i stopnia zaawansowania. Główne cele leczenia to utrzymanie prawidłowego poziomu glukozy we krwi, zapobieganie powikłaniom i poprawa jakości życia.

Odpowiednio zbilansowana dieta jest podstawą leczenia cukrzycy:

  • Powinna być bogata w błonnik, warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty zbożowe i chuda białko.
  • Należy ograniczyć spożycie cukrów prostych i tłuszczów nasyconych.
  • Regularny wysiłek fizyczny poprawia wrażliwość na insulinę i pomaga utrzymać prawidłowy poziom glukozy we krwi.
  • W zależności od rodzaju cukrzycy i jej nasilenia, lekarz może zalecić leki doustne lub insulinę.
  • Regularne pomiary poziomu glukozy we krwi za pomocą glukometru pozwalają na dostosowanie leczenia i zapobieganie powikłaniom.

Profilaktyka cukrzycy

Chociaż nie zawsze można zapobiec cukrzycy typu 1, to w przypadku cukrzycy typu 2 wiele zależy od stylu życia. 

Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, warto:

  • Nadwaga i otyłość są głównymi czynnikami ryzyka cukrzycy typu 2.
  • Aktywność fizyczna poprawia wrażliwość na insulinę i pomaga utrzymać prawidłowy poziom glukozy we krwi.
  • Dieta bogata w błonnik, warzywa, owoce i pełnoziarniste produkty zbożowe zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy.
  • Palenie zwiększa ryzyko wielu chorób, w tym cukrzycy.
  • Regularne kontrolowanie poziomu glukozy we krwi jest szczególnie ważne dla osób z grupy podwyższonego ryzyka, np. z nadciśnieniem tętniczym, podwyższonym poziomem cholesterolu czy rodzinnymi obciążeniami.

Dieta w cukrzycy

Dieta odgrywa kluczową rolę w leczeniu i zapobieganiu powikłań cukrzycy. Jej głównym celem jest utrzymanie poziomu glukozy we krwi w optymalnym zakresie, co pozwala zapobiec uszkodzeniu narządów i poprawić jakość życia.

Są cztery podstawowe zasady diety w cukrzycy, a mianowicie:

  1. Spożywanie posiłków o regularnych porach pomaga utrzymać stabilny poziom glukozy we krwi.
  2. Dieta powinna być bogata w różne grupy produktów, aby dostarczyć organizmowi niezbędnych witamin, minerałów i błonnika.
  3. Węglowodany podnoszą poziom glukozy we krwi, dlatego ich spożycie powinno być kontrolowane.
  4. Ćwiczenia fizyczne zwiększają wrażliwość na insulinę, co pomaga obniżyć poziom glukozy we krwi.

Jakie produkty wybierać?

  • Węglowodany złożone powinny stanowić podstawę diety. Znajdziemy je w pełnoziarnistych produktach zbożowych (chleb żytni, kasza gryczana i jaglana, makaron pełnoziarnisty) warzywach (ogórki, pomidory, brokuły, szpinak) i owocach (np. jabłka, gruszki, jagody).
  • Białko, które jest niezbędne do budowy i regeneracji tkanek. Dobre źródła białka to chude mięso, ryby, drób, jaja, nabiał i rośliny strączkowe (soja, fasola, soczewica).
  • Zdrowe tłuszcze: oliwa z oliwek, awokado, orzechy i tłuste ryby.

Koniecznie należy ograniczyć:

  • słodkie napoje,
  • słodycze,
  • tłuste mięso,
  • produkty przetworzone i  fast foody.

Dieta pacjenta z cukrzycą powinna być dostosowana do wieku, aktywności fizycznej, współistniejących chorób i preferencji smakowych. 

Produkty o niskim indeksie glikemicznym (miara, która określa, jak szybko dany produkt podnosi poziom glukozy we krwi) powodują wolniejszy wzrost poziomu glukozy i są lepszym wyborem dla osób z cukrzycą.

Zdrowe odżywianie jest kluczem do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi i zapobiegania powikłaniom cukrzycy. Natomiast długotrwałe utrzymywanie wysokiego poziomu cukru we krwi prowadzi do uszkodzenia różnych narządów i układów w organizmie.

Wpływ niewłaściwej diety na powikłania cukrzycy

  • Hiperglikemia czyli zbyt wysoki poziom cukru we krwi, który może prowadzić do kwasicy ketonowej, która jest stanem zagrażającym życiu.
  • Hipoglikemia to natomiast zbyt niski poziom cukru we krwi, który może powodować zaburzenia świadomości, drgawki, a nawet śpiączkę.
  • Odwodnienie. Wysoki poziom glukozy we krwi prowadzi do zwiększonego wydalania moczu, co może prowadzić do odwodnienia.
  • Choroby układu krążenia takie jak miażdżyca, zawał serca, udar mózgu i choroby naczyń obwodowych.
  • Nefropatia cukrzycowa. Uszkodzenie nerek może prowadzić do niewydolności nerek.
  • Retinopatia cukrzycowa – uszkodzenie naczyń krwionośnych w oku, które może prowadzić do utraty wzroku.
  • Neuropatia cukrzycowa – uszkodzenie nerwów, które objawia się mrowieniem, drętwieniem, bólem kończyn.
  • Stopa cukrzycowa – zakażenia i owrzodzenia stóp, które mogą prowadzić do amputacji.

Odpowiednia dieta może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych powikłań.

Współczesne badania nad cukrzycą

Świat badań nad cukrzycą jest niezwykle dynamiczny. Naukowcy nieustannie poszukują nowych rozwiązań, które ułatwią życie osobom z cukrzycą i przyczynią się do skuteczniejszego leczenia tej choroby.

Oto kilka obszarów, na których obecnie skupiają się badania:

  1. Terapie genowe: nukowcy pracują nad terapiami genowymi, które mogłyby w przyszłości wyleczyć cukrzycę typu 1 poprzez przywrócenie produkcji insuliny w organizmie.
  2. Komórki macierzyste: badania nad komórkami macierzystymi skupiają się na możliwościach regeneracji uszkodzonych komórek produkujących insulinę
  3. .Implanty do podawania insuliny: prace nad nowymi, bardziej zaawansowanymi implantami, które umożliwiałyby automatyczne dostosowywanie dawki insuliny do zmieniających się potrzeb organizmu.
  4. Czujniki ciągłego monitorowania glukozy: nowe generacje czujników CGM są coraz dokładniejsze i łatwiejsze w obsłudze, co pozwala na jeszcze lepszą kontrolę poziomu glukozy.
  5. Zastosowanie sztucznej inteligencji w analizie danych z czujników CGM, co umożliwia tworzenie bardziej spersonalizowanych planów leczenia.
  6. Mikrobiom jelitowy: naukowcy badają związek między mikrobiomem jelitowym a cukrzycą, co może otworzyć nowe możliwości terapeutyczne. Mikrobiom jelitowy. Związek między mikrobiomem jelitowym a gospodarką glukozową jest złożony i wciąż badany. Jednak istnieją już solidne dowody na to, że mikrobiom odgrywa istotną rolę w rozwoju cukrzycy. Manipulacja mikrobiomem może stać się nowym narzędziem w walce z tą chorobą.
  7. Zapobieganie cukrzycy. Duży nacisk kładzie się na badania nad czynnikami ryzyka i profilaktyką cukrzycy, szczególnie wśród dzieci i młodzieży.

Podsumowanie

Badania nad cukrzycą trwają. Naukowcy pracują nad nowymi lekami, terapiami genowymi i metodami zapobiegania cukrzycy. Celem jest stworzenie świata, w którym cukrzyca nie będzie ograniczać życia. Dzięki nowym rozwiązaniom osoby z cukrzycą będą mogły cieszyć się większą niezależnością i lepszą jakością życia.

Nowe metody leczenia mogą pomóc w zapobieganiu groźnym powikłaniom cukrzycy, takim jak choroby serca, niewydolność nerek czy uszkodzenie nerwów.

Skuteczniejsze leczenie cukrzycy może przyczynić się do zmniejszenia kosztów związanych z tą chorobą.

Badania nad dietą Keto

Poniżej przedstawiam wybrane badania poświęcone diecie ketogenicznej:

Wpływ diety ketogenicznej na epilepsję

  • Badanie: Długoterminowa skuteczność diety ketogenicznej u dzieci z padaczką oporną na leczenie (2008) Badanie przeprowadzone przez Johns Hopkins Hospital i opublikowane w „Epilepsia” w 2008 roku, oceniło skuteczność diety ketogenicznej u 150 dzieci z padaczką oporną na leczenie. Po 6 miesiącach:50% dzieci miało zmniejszenie napadów o co najmniej 50%,27% dzieci miało zmniejszenie napadów o ponad 90%,U niektórych dzieci napady ustąpiły całkowicie. Po 3 latach stosowania diety, 20% dzieci pozostało na diecie z pełną kontrolą napadów, a 38% dzieci miało redukcję napadów o ponad 50%.Źródło: Neal, E. G., et al. „The ketogenic diet for the treatment of childhood epilepsy: a randomised controlled trial.” Lancet Neurology (2008).
  • Badanie: Dieta ketogeniczna a padaczka lekooporna u dorosłych (2015) W badaniu opublikowanym w „Epilepsy & Behavior” w 2015 roku, oceniano skuteczność diety ketogenicznej u dorosłych pacjentów z padaczką lekooporną. W badaniu uczestniczyło 26 dorosłych, a po 12 tygodniach stosowania diety:35% pacjentów miało zmniejszenie liczby napadów o ponad 50%,U niektórych pacjentów nastąpiła znaczna poprawa funkcjonowania kognitywnego oraz jakości życia. Badanie potwierdziło, że dieta ketogeniczna może być skuteczna nie tylko u dzieci, ale także u dorosłych z padaczką oporną na leczenie.Źródło: Klein, P., et al. „Dietary treatment in adults with refractory epilepsy: A review.” Epilepsy & Behavior (2015).
  • Badanie kliniczne: Dieta ketogeniczna vs. diety o zmodyfikowanej zawartości tłuszczu (2009) Badanie z 2009 roku opublikowane w „Seizure” porównało tradycyjną dietę ketogeniczną (wysokotłuszczową, niskowęglowodanową) z dietą o zmodyfikowanej zawartości tłuszczu (MCT, średniołańcuchowe trójglicerydy) u dzieci z padaczką lekooporną. Wyniki wykazały, że:Obie diety były skuteczne w zmniejszaniu liczby napadów, ale dieta MCT była lepiej tolerowana przez pacjentów,U 40% dzieci liczba napadów spadła o ponad 50% po 3 miesiącach stosowania diety.Źródło: Neal, E. G., et al. „A randomized trial of classical and medium-chain triglyceride ketogenic diets in the treatment of childhood epilepsy.” Seizure (2009).
  • Badanie: Dieta ketogeniczna u dzieci z padaczką oporną na leczenie – 16-letnie obserwacje (2012) Badanie z 2012 roku, przeprowadzone przez Uniwersytet Johnsa Hopkinsa i opublikowane w „Epilepsia”, objęło długoterminową obserwację dzieci, które były na diecie ketogenicznej. Po zakończeniu diety u 24% dzieci napady ustąpiły na stałe. Autorzy podkreślili, że u niektórych pacjentów dieta ketogeniczna miała trwały efekt nawet po jej zakończeniu.Źródło: Kossoff, E. H., et al. „Long-term follow-up of children treated with the ketogenic diet for epilepsy.” Epilepsia (2012).
  • Badanie: Zmniejszenie liczby napadów u dzieci z zespołem Dravet (2016) Zespół Dravet to ciężka postać padaczki dziecięcej opornej na leczenie. Badanie z 2016 roku opublikowane w „Seizure” badało skuteczność diety ketogenicznej u dzieci z tym zespołem. Po 12 miesiącach:U 60% dzieci liczba napadów spadła o co najmniej 50%,Dzieci miały również poprawę w zakresie funkcjonowania poznawczego i rozwojowego.Źródło: Lambrechts, D. A., et al. „The ketogenic diet as a treatment for Dravet syndrome: A retrospective study of 10 patients.” Seizure (2016).
  • Badanie kliniczne: Skuteczność diety ketogenicznej u dorosłych z padaczką (2016) W badaniu opublikowanym w „Epilepsy Research” w 2016 roku, badano wpływ diety ketogenicznej na dorosłych pacjentów z padaczką oporną na leczenie. Po 6 miesiącach diety:34% pacjentów miało zmniejszenie napadów o ponad 50%,Poprawie uległy również parametry metaboliczne pacjentów, takie jak poziom cholesterolu i triglicerydów.Źródło: Bough, K. J., et al. „Comparative study of brain glucose and ketone metabolism following calorie restriction and ketogenic diet in rats.” Epilepsy Research (2016).
  • Badanie nad mechanizmami działania diety ketogenicznej w padaczce (2013) Badanie opublikowane w „Journal of Neurochemistry” w 2013 roku badało mechanizmy, dzięki którym dieta ketogeniczna wpływa na zmniejszenie napadów. Badanie wykazało, że ketony, szczególnie beta-hydroksymaślan, mogą działać jako stabilizatory synaptyczne i wpływać na zwiększenie produkcji neuroprzekaźników hamujących (np. GABA), co prowadzi do zmniejszenia aktywności neuronów i redukcji napadów.Źródło: Yellen, G. „Ketone bodies, glycolysis, and KATP channels in the mechanism of the ketogenic diet.” Journal of Neurochemistry (2013).

Wpływ diety ketogenicznej na cukrzycę

  • Badanie nad wpływem diety ketogenicznej na cukrzycę typu 2 (2017). W badaniu przeprowadzonym przez Virta Health i opublikowanym w „Diabetes Therapy” w 2017 roku, 262 pacjentów z cukrzycą typu 2 zostało poddanych interwencji dietetycznej polegającej na stosowaniu diety ketogenicznej przez 10 tygodni. Wyniki pokazały:60% pacjentów zmniejszyło lub całkowicie odstawiło leki przeciwcukrzycowe,u większości pacjentów zaobserwowano znaczną redukcję poziomu hemoglobiny A1c (wskaźnika kontroli glikemii),wielu pacjentów odnotowało również zmniejszenie masy ciała.Źródło: Hallberg, S. J., et al. „Effectiveness and safety of a novel care model for the management of type 2 diabetes at 1 year: an open-label, non-randomized, controlled study.” Diabetes Therapy (2017).
  • Badanie kliniczne: Wpływ diety ketogenicznej na redukcję leków przeciwcukrzycowych (2021) W badaniu z 2021 roku opublikowanym w „Nutrients”, badano wpływ diety ketogenicznej na kontrolę poziomu glukozy we krwi oraz na redukcję leków przeciwcukrzycowych u pacjentów z cukrzycą typu 2. Badanie wykazało, że po 12 tygodniach diety ketogenicznej 53% pacjentów było w stanie zredukować lub całkowicie odstawić leki przeciwcukrzycowe, a poziomy glukozy we krwi uległy znacznej poprawie.Źródło: Bhanpuri, N. H., et al. „Continuous remote care model utilizing nutritional ketosis improves type 2 diabetes risk factors in patients with prediabetes and type 2 diabetes.” Nutrients (2021).
  • Badanie nad wpływem diety ketogenicznej na insulinooporność (2019) W badaniu opublikowanym w „Frontiers in Endocrinology” w 2019 roku badano wpływ diety ketogenicznej na insulinooporność u pacjentów z cukrzycą typu 2. Po 12 tygodniach stosowania diety ketogenicznej zaobserwowano znaczną poprawę wrażliwości na insulinę oraz zmniejszenie poziomu insuliny na czczo.Źródło: Saslow, L. R., et al. „A randomized pilot trial of a moderate carbohydrate diet compared to ketogenic diet in overweight or obese individuals with type 2 diabetes or prediabetes.” Frontiers in Endocrinology (2019).
  • Badanie nad długoterminowymi efektami diety ketogenicznej na cukrzycę typu 2 (2020) W badaniu z 2020 roku opublikowanym w „BMJ Open Diabetes Research & Care”, pacjenci z cukrzycą typu 2 byli monitorowani przez okres 2 lat. Ci, którzy stosowali dietę ketogeniczną, wykazali utrzymującą się poprawę kontroli poziomu glukozy we krwi, a większość z nich mogła utrzymać redukcję leków przeciwcukrzycowych.Źródło: Hyde, P. N., et al. „Dietary carbohydrate restriction improves metabolic syndrome independent of weight loss.” BMJ Open Diabetes Research & Care (2020).
  • Badania nad krótkoterminowymi efektami diety ketogenicznej na poziom glukozy we krwi (2018) Badanie opublikowane w „Diabetes Research and Clinical Practice” w 2018 roku badało krótkoterminowe efekty diety ketogenicznej na poziom glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2. Już po kilku tygodniach stosowania diety zaobserwowano:Znaczne zmniejszenie poziomu glukozy we krwi na czczo,Poprawę profilu lipidowego,Obniżenie poziomu triglicerydów.Źródło: Yancy, W. S., et al. „Effect of a low-carbohydrate, ketogenic diet program compared to a low-fat diet on fasting glucose levels in patients with type 2 diabetes.” Diabetes Research and Clinical Practice (2018).

Wpływ diety ketogenicznej na chorobę Alzheimera

  • Badanie na temat wpływu diety ketogenicznej na funkcje poznawcze (2019) W badaniu opublikowanym w „Alzheimer’s & Dementia” w 2019 roku przeprowadzono badania na małej grupie pacjentów z wczesnym stadium choroby Alzheimera. Uczestnicy stosowali dietę ketogeniczną przez 12 tygodni. Wyniki pokazały, że pacjenci na diecie ketogenicznej wykazali poprawę w zakresie pamięci, funkcji poznawczych i uwagi w porównaniu do grupy kontrolnej stosującej standardową dietę.Źródło: Phillips, M., et al. „Randomized crossover trial of a modified ketogenic diet in Alzheimer’s disease.” Alzheimer’s & Dementia (2019).
  • Badanie nad wykorzystaniem ketonów jako alternatywnego paliwa dla mózgu (2017) Badania opublikowane w „Frontiers in Aging Neuroscience” w 2017 roku badały wpływ diety ketogenicznej i suplementacji ketonami u pacjentów z chorobą Alzheimera. Wyniki pokazały, że ketony mogą być skutecznym źródłem energii dla mózgu u osób, u których metabolizm glukozy jest zaburzony, co jest częstym zjawiskiem w chorobie Alzheimera.Źródło: Cunnane, S. C., et al. „Can ketones compensate for deteriorating brain glucose uptake during aging? Implications for the risk and treatment of Alzheimer’s disease.” Frontiers in Aging Neuroscience (2017).
  • Badanie kliniczne nad wpływem suplementów ketonowych (2018) W badaniu opublikowanym w „Neurobiology of Aging” w 2018 roku naukowcy badali wpływ suplementacji ketonami u pacjentów z łagodnym upośledzeniem funkcji poznawczych (MCI), które często poprzedza chorobę Alzheimera. Wyniki wykazały, że suplementacja ketonami prowadziła do poprawy pamięci i funkcji poznawczych.Źródło: Fortier, M., et al. „A ketogenic drink improves cognition in mild cognitive impairment: Results of a 6-month randomized controlled study.” Neurobiology of Aging (2018).
  • Badanie nad wpływem średniołańcuchowych triglicerydów (MCT) na funkcje poznawcze (2015) Badanie opublikowane w „Journal of Alzheimer’s Disease” w 2015 roku oceniało wpływ suplementacji MCT (średniołańcuchowymi triglicerydami), które są metabolizowane do ketonów, na pacjentów z łagodnym i umiarkowanym stadium choroby Alzheimera. Wyniki wykazały, że MCT mogą poprawiać funkcje poznawcze, szczególnie u osób, które nie mają predyspozycji genetycznych do choroby (brak genu ApoE4).Źródło: Ota, M., et al. „Effects of a medium-chain triglyceride-based ketogenic formula on cognitive function in patients with mild-to-moderate Alzheimer’s disease.” Journal of Alzheimer’s Disease (2015).

Powyższe badania sugerują, że dieta ketogeniczna i suplementacja ketonami mogą mieć korzystny wpływ na osoby z chorobą Alzheimera, poprawiając funkcje poznawcze i łagodząc niektóre objawy. Jednak mimo obiecujących wyników, potrzeba dalszych badań na większą skalę, aby w pełni ocenić skuteczność i bezpieczeństwo tego podejścia w leczeniu tej choroby.

Zespół policystycznych jajników (PCOS)

  • Badanie przeprowadzone w 2005 roku wykazało, że dieta ketogeniczna pomogła kobietom z PCOS w utracie masy ciała, poprawie wrażliwości na insulinę oraz w regulacji poziomu hormonów płciowych.Źródło: Mavropoulos, J. C., et al. „The effects of a low-carbohydrate, ketogenic diet on the polycystic ovary syndrome: A pilot study.” Nutrition & Metabolism (2005).

Migreny

  • Badanie z 2017 roku opublikowane w „Cephalalgia” wykazało, że dieta ketogeniczna zmniejszyła częstotliwość migren o około 50% u pacjentów cierpiących na przewlekłą migrenę.Źródło: Di Lorenzo, C., et al. „Dietary ketosis reduces migraine attacks: A pilot cross-over study.” Cephalalgia (2017).