Archiwum kategorii: 3. Zdrowe odżywianie

Światowy Dzień Cukrzycy

  1. 14 listopada obchodzony jest ŚWIATOWY DZIEŃ CUKRZYCY.
  2. Historia
  3. Przyczyny cukrzycy
  4. Objawy cukrzycy
  5. Leczenie cukrzycy
  6. Profilaktyka cukrzycy
  7. Dieta w cukrzycy
  8. Współczesne badania nad cukrzycą

14 listopada obchodzony jest ŚWIATOWY DZIEŃ CUKRZYCY.

Cukrzyca to choroba cywilizacyjna, którą można kontrolować!

Ta metaboliczna choroba charakteryzuje się podwyższonym poziomem glukozy we krwi, dotyka coraz większą część populacji. Dzięki rozwojowi medycyny i coraz większej świadomości społecznej, cukrzyca jest chorobą, którą można skutecznie kontrolować i prowadzić pełne życia.

Historia

Pierwsze opisy objawów przypominających cukrzycę można znaleźć w starożytnych tekstach medycznych z Egiptu, Indii i Chin.

W XVII i XVIII wieku naukowcy zaczęli systematycznie badać cukrzycę. Thomas Willis, angielski lekarz, wprowadził termin „diabetes mellitus”.

Dopiero w XIX wieku, wraz z rozwojem medycyny, zaczęto dokładniej badać i opisywać cukrzycę. Francuski lekarz Avicenna w XI wieku opisał chorobę charakteryzującą się nadmiernym pragnieniem i częstym oddawaniem moczu – objawy typowe dla cukrzycy.

Przełomowym momentem w historii cukrzycy było odkrycie insuliny w 1921 roku przez Fredericka Bantinga i Charlesa Besta. To wydarzenie umożliwiło opracowanie skutecznej metody leczenia cukrzycy typu 1 i znacząco poprawiło jakość życia osób chorych.

W połowie XX wieku opracowano leki doustne dla osób z cukrzycą typu 2.

Obecnie obserwujemy ciągły rozwój technologii, takich jak ciągłe monitorowanie glukozy (CGM), pozwala na jeszcze lepsze zarządzanie cukrzycą.

Badania nad cukrzycą trwają. Naukowcy pracują nad nowymi lekami, terapiami genowymi i metodami zapobiegania cukrzycy. Celem jest stworzenie świata, w którym cukrzyca nie będzie ograniczać życia.

Przyczyny cukrzycy

Cukrzyca typu 1 powstaje w wyniku autoimmunologicznego zniszczenia komórek beta trzustki, odpowiedzialnych za produkcję insuliny. Przyczyny tego procesu nie są w pełni poznane, ale uważa się, że genetyka i czynniki środowiskowe odgrywają w nim istotną rolę.

Cukrzyca typu 2 jest związana z insulinoopornością, czyli zmniejszoną wrażliwością komórek organizmu na działanie insuliny. Często występuje u osób otyłych i prowadzących mało aktywny tryb życia.

Istnieją również inne, rzadsze formy cukrzycy, takie jak cukrzyca młodzieńcza typu LADA, cukrzyca spowodowana zaburzeniami hormonalnymi czy lekami.

Objawy cukrzycy

Początkowo cukrzyca może przebiegać bezobjawowo lub z bardzo subtelnymi objawami, które łatwo zignorować.

Z czasem mogą pojawić się:

  • Częste oddawanie moczu co jest związane z tym, iż wysoki poziom glukozy we krwi powoduje zwiększone wydalanie moczu.
  • Nadmierne pragnienie wynika z tego, że organizm próbuje uzupełnić utratę płynów.
  • Zmęczenie. Wysoki poziom glukozy we krwi zaburza prawidłowe funkcjonowanie komórek, prowadząc do uczucia zmęczenia i osłabienia.
  • Utrata masy ciała. Pomimo zwiększonego apetytu, chory może chudnąć, ponieważ glukoza nie jest prawidłowo wykorzystywana przez organizm.
  • Zaburzenia widzenia.  Wysoki poziom glukozy może prowadzić do uszkodzenia naczyń krwionośnych w oku.
  • Zakażenia. Osoby z cukrzycą są bardziej podatne na infekcje, zwłaszcza skóry i dróg moczowych.
  • Zmieniona wrażliwość skóry. Może wystąpić mrowienie, drętwienie czy ból w kończynach.

Leczenie cukrzycy

Leczenie cukrzycy zależy od jej rodzaju i stopnia zaawansowania. Główne cele leczenia to utrzymanie prawidłowego poziomu glukozy we krwi, zapobieganie powikłaniom i poprawa jakości życia.

Odpowiednio zbilansowana dieta jest podstawą leczenia cukrzycy:

  • Powinna być bogata w błonnik, warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty zbożowe i chuda białko.
  • Należy ograniczyć spożycie cukrów prostych i tłuszczów nasyconych.
  • Regularny wysiłek fizyczny poprawia wrażliwość na insulinę i pomaga utrzymać prawidłowy poziom glukozy we krwi.
  • W zależności od rodzaju cukrzycy i jej nasilenia, lekarz może zalecić leki doustne lub insulinę.
  • Regularne pomiary poziomu glukozy we krwi za pomocą glukometru pozwalają na dostosowanie leczenia i zapobieganie powikłaniom.

Profilaktyka cukrzycy

Chociaż nie zawsze można zapobiec cukrzycy typu 1, to w przypadku cukrzycy typu 2 wiele zależy od stylu życia. 

Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, warto:

  • Nadwaga i otyłość są głównymi czynnikami ryzyka cukrzycy typu 2.
  • Aktywność fizyczna poprawia wrażliwość na insulinę i pomaga utrzymać prawidłowy poziom glukozy we krwi.
  • Dieta bogata w błonnik, warzywa, owoce i pełnoziarniste produkty zbożowe zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy.
  • Palenie zwiększa ryzyko wielu chorób, w tym cukrzycy.
  • Regularne kontrolowanie poziomu glukozy we krwi jest szczególnie ważne dla osób z grupy podwyższonego ryzyka, np. z nadciśnieniem tętniczym, podwyższonym poziomem cholesterolu czy rodzinnymi obciążeniami.

Dieta w cukrzycy

Dieta odgrywa kluczową rolę w leczeniu i zapobieganiu powikłań cukrzycy. Jej głównym celem jest utrzymanie poziomu glukozy we krwi w optymalnym zakresie, co pozwala zapobiec uszkodzeniu narządów i poprawić jakość życia.

Są cztery podstawowe zasady diety w cukrzycy, a mianowicie:

  1. Spożywanie posiłków o regularnych porach pomaga utrzymać stabilny poziom glukozy we krwi.
  2. Dieta powinna być bogata w różne grupy produktów, aby dostarczyć organizmowi niezbędnych witamin, minerałów i błonnika.
  3. Węglowodany podnoszą poziom glukozy we krwi, dlatego ich spożycie powinno być kontrolowane.
  4. Ćwiczenia fizyczne zwiększają wrażliwość na insulinę, co pomaga obniżyć poziom glukozy we krwi.

Jakie produkty wybierać?

  • Węglowodany złożone powinny stanowić podstawę diety. Znajdziemy je w pełnoziarnistych produktach zbożowych (chleb żytni, kasza gryczana i jaglana, makaron pełnoziarnisty) warzywach (ogórki, pomidory, brokuły, szpinak) i owocach (np. jabłka, gruszki, jagody).
  • Białko, które jest niezbędne do budowy i regeneracji tkanek. Dobre źródła białka to chude mięso, ryby, drób, jaja, nabiał i rośliny strączkowe (soja, fasola, soczewica).
  • Zdrowe tłuszcze: oliwa z oliwek, awokado, orzechy i tłuste ryby.

Koniecznie należy ograniczyć:

  • słodkie napoje,
  • słodycze,
  • tłuste mięso,
  • produkty przetworzone i  fast foody.

Dieta pacjenta z cukrzycą powinna być dostosowana do wieku, aktywności fizycznej, współistniejących chorób i preferencji smakowych. 

Produkty o niskim indeksie glikemicznym (miara, która określa, jak szybko dany produkt podnosi poziom glukozy we krwi) powodują wolniejszy wzrost poziomu glukozy i są lepszym wyborem dla osób z cukrzycą.

Zdrowe odżywianie jest kluczem do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi i zapobiegania powikłaniom cukrzycy. Natomiast długotrwałe utrzymywanie wysokiego poziomu cukru we krwi prowadzi do uszkodzenia różnych narządów i układów w organizmie.

Wpływ niewłaściwej diety na powikłania cukrzycy

  • Hiperglikemia czyli zbyt wysoki poziom cukru we krwi, który może prowadzić do kwasicy ketonowej, która jest stanem zagrażającym życiu.
  • Hipoglikemia to natomiast zbyt niski poziom cukru we krwi, który może powodować zaburzenia świadomości, drgawki, a nawet śpiączkę.
  • Odwodnienie. Wysoki poziom glukozy we krwi prowadzi do zwiększonego wydalania moczu, co może prowadzić do odwodnienia.
  • Choroby układu krążenia takie jak miażdżyca, zawał serca, udar mózgu i choroby naczyń obwodowych.
  • Nefropatia cukrzycowa. Uszkodzenie nerek może prowadzić do niewydolności nerek.
  • Retinopatia cukrzycowa – uszkodzenie naczyń krwionośnych w oku, które może prowadzić do utraty wzroku.
  • Neuropatia cukrzycowa – uszkodzenie nerwów, które objawia się mrowieniem, drętwieniem, bólem kończyn.
  • Stopa cukrzycowa – zakażenia i owrzodzenia stóp, które mogą prowadzić do amputacji.

Odpowiednia dieta może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych powikłań.

Współczesne badania nad cukrzycą

Świat badań nad cukrzycą jest niezwykle dynamiczny. Naukowcy nieustannie poszukują nowych rozwiązań, które ułatwią życie osobom z cukrzycą i przyczynią się do skuteczniejszego leczenia tej choroby.

Oto kilka obszarów, na których obecnie skupiają się badania:

  1. Terapie genowe: nukowcy pracują nad terapiami genowymi, które mogłyby w przyszłości wyleczyć cukrzycę typu 1 poprzez przywrócenie produkcji insuliny w organizmie.
  2. Komórki macierzyste: badania nad komórkami macierzystymi skupiają się na możliwościach regeneracji uszkodzonych komórek produkujących insulinę
  3. .Implanty do podawania insuliny: prace nad nowymi, bardziej zaawansowanymi implantami, które umożliwiałyby automatyczne dostosowywanie dawki insuliny do zmieniających się potrzeb organizmu.
  4. Czujniki ciągłego monitorowania glukozy: nowe generacje czujników CGM są coraz dokładniejsze i łatwiejsze w obsłudze, co pozwala na jeszcze lepszą kontrolę poziomu glukozy.
  5. Zastosowanie sztucznej inteligencji w analizie danych z czujników CGM, co umożliwia tworzenie bardziej spersonalizowanych planów leczenia.
  6. Mikrobiom jelitowy: naukowcy badają związek między mikrobiomem jelitowym a cukrzycą, co może otworzyć nowe możliwości terapeutyczne. Mikrobiom jelitowy. Związek między mikrobiomem jelitowym a gospodarką glukozową jest złożony i wciąż badany. Jednak istnieją już solidne dowody na to, że mikrobiom odgrywa istotną rolę w rozwoju cukrzycy. Manipulacja mikrobiomem może stać się nowym narzędziem w walce z tą chorobą.
  7. Zapobieganie cukrzycy. Duży nacisk kładzie się na badania nad czynnikami ryzyka i profilaktyką cukrzycy, szczególnie wśród dzieci i młodzieży.

Podsumowanie

Badania nad cukrzycą trwają. Naukowcy pracują nad nowymi lekami, terapiami genowymi i metodami zapobiegania cukrzycy. Celem jest stworzenie świata, w którym cukrzyca nie będzie ograniczać życia. Dzięki nowym rozwiązaniom osoby z cukrzycą będą mogły cieszyć się większą niezależnością i lepszą jakością życia.

Nowe metody leczenia mogą pomóc w zapobieganiu groźnym powikłaniom cukrzycy, takim jak choroby serca, niewydolność nerek czy uszkodzenie nerwów.

Skuteczniejsze leczenie cukrzycy może przyczynić się do zmniejszenia kosztów związanych z tą chorobą.

Dieta ketogeniczna

  1. Dieta ketogeniczna Czy to naprawdę działa?
  2. ZALETY
  3. WADY
  4. Wpływ diety ketogenicznej na zdrowie psychiczne
  5. Badania naukowe nad dietą ketogeniczną

Dieta ketogeniczna
Czy to naprawdę działa?

Dieta ketogeniczna to sposób odżywiania, który w ostatnich latach zyskał ogromną popularność. Jest skuteczna w odchudzaniu, poprawia koncentrację i może być pomocna w leczeniu niektórych chorób.

Ale czy faktycznie dieta keto jest tak dobra, jak się wydaje?


Dieta keto polega na znacznym ograniczeniu spożycia węglowodanów (zwykle do poniżej 50 gramów dziennie), które są głównym źródłem energii dla naszego organizmu. Gdy ograniczymy węglowodany, organizm zaczyna czerpać energię z tłuszczów, wytwarzając przy tym ciała ketonowe. To właśnie ketoza, czyli stan, w którym organizm wykorzystuje tłuszcze jako główne paliwo, jest celem diety ketogenicznej.


Podstawowy podział makroskładników w diecie ketogenicznej to:

  • Tłuszcze: 70-80% dziennego spożycia kalorii,
  • Białka: 20-25%,
  • Węglowodany: 5-10%.

ZALETY

  • Szybka redukcja masy ciała, poprzez przyspieszenie metabolizmu i zmniejszenie apetytu. W początkowej fazie utrata wagi wynika z tego, iż organizm traci przede wszystkim wodę, co jest wynikiem ograniczenia węglowodanów. Po kilku dniach, po przystosowaniu się do ketozy, spalanie tłuszczu przyspiesza, co prowadzi do dalszej utraty wagi.
  • Pozytywnym efektem diety keto jest zmniejszenie uczucia głodu. Wysoka zawartość tłuszczów sprawia, że posiłki są bardziej sycące, co może pomóc w ograniczeniu podjadania i spożywania zbędnych kalorii.
  • Poprawa funkcji poznawczych: koncentracji i zwiększenie energii. Ciała ketonowe są bardziej efektywnym źródłem energii dla mózgu, co prowadzi do poprawy koncentracji, pamięci i ogólnej jasności umysłu.
  • Stabilizacja poziomu cukru we krwi. Dieta ketogeniczna może być korzystna dla osób z cukrzycą typu 2 lub insulinoodpornością, ponieważ ograniczenie węglowodanów pomaga stabilizować poziom cukru we krwi. W niektórych badaniach wykazano, że dieta keto może prowadzić do poprawy wrażliwości na insulinę.
  • Zmniejszenie częstotliwości napadów padaczkowych (u osób z epilepsją)


WADY

  • Skutki uboczne w początkowej fazie stosowania diety keto w postaci tzw. ketogrypy: zmęczenie, bóle głowy, nudności i zaparcia. Natomiast w trakcie stosowania diety mogą wystąpić następujące skutki uboczne: ketoacidoza (czyli kwasica ketonowa objawiająca się nadmiernym pragnieniem, suchością w jamie ustnej, częstym oddawanie zwiększonej ilości moczu, osłabieniem, sennością, zawrotami i bólem głowy, nudnościami i wymiotami, bólem brzucha i/lub w klatce piersiowej, a nawet może dojść do zaburzeń świadomości czy śpiączki) oraz zaburzenia elektrolitowe, niedobory witamin i minerałów.
  • Restrykcyjność diety keto i eliminacja wielu produktów może prowadzić do niedoborów niektórych witamin i minerałów. Wykluczenie takich grup produktów, takich jak owoce, warzywa skrobiowe czy pełnoziarniste zboża, może prowadzić do niedoborów zwłaszcza błonnika, witamin z grupy B oraz magnezu. (ze względu na ograniczenia żywieniowe, podczas stosowania diety keto może być konieczna suplementacja niektórych witamin i minerałów.)
  • Wyeliminowanie większości owoców, pieczywa, makaronu i wielu innych produktów bogatych w węglowodany sprawia, że dla wielu osób dieta staje się monotonna i trudna do utrzymania na dłuższą metę.
  • Chociaż badania nad długoterminowym wpływem diety ketogenicznej są nadal ograniczone, niektóre dane sugerują, że spożywanie dużych ilości tłuszczów nasyconych może zwiększać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Kluczowe jest więc, aby w diecie keto wybierać zdrowe tłuszcze, takie jak oliwa z oliwek, awokado i orzechy, zamiast tłuszczów pochodzących z przetworzonego mięsa.
  • Dieta keto nie jest odpowiednia również dla osób z chorobami nerek, wątroby czy zaburzeniami odżywiania.
  • Długoterminowa skuteczność diety ketogenicznej w utrzymaniu wagi jest wciąż kwestią dyskusyjną. Badania sugerują, że po pewnym czasie efekty diety keto mogą nie różnić się znacząco od innych planów żywieniowych o obniżonej kaloryczności. Co więcej, restrykcyjny charakter diety może prowadzić do problemów z jej utrzymaniem przez dłuższy okres, co często kończy się powrotem do dawnych nawyków żywieniowych.

Dieta ketogeniczna może być jednak korzystna dla niektórych grup osób, np. dla pacjentów z padaczką, u których stosowanie tej diety prowadzi do zmniejszenia częstotliwości napadów. Również w kontekście niektórych chorób metabolicznych i neurologicznych dieta keto znajduje swoje miejsce jako alternatywna terapia.

Wpływ diety ketogenicznej na zdrowie psychiczne

Korzyści

  • Stabilizacja nastroju. Niektóre badania wskazują, że dieta keto może pomóc w stabilizacji nastroju, zwłaszcza u osób z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi.
  • Poprawa koncentracji i zwiększenie energii umysłowej.
  • Zmniejszenie objawów depresji. Choć mechanizmy nie są do końca poznane, istnieją sugestie, że dieta keto może mieć pozytywny wpływ na objawy depresji.

Potencjalne zagrożenia

  • Zmienność nastroju. Na początku stosowania diety keto mogą wystąpić wahania nastroju związane z adaptacją organizmu do nowych warunków metabolicznych.
  • Problemy ze snem
  • Drażliwość i trudności w kontrolowaniu emocji w efekcie ograniczenia węglowodanów

Mechanizmy wpływu diety keto na zdrowie psychiczne

  • Zmiany w metabolizmie mózgu, czyli w sposobie, w jaki mózg wykorzystuje energię, co może wpływać na funkcjonowanie neuroprzekaźników związanych z nastrojem.
  • Zmiany w składzie mikrobiomu jelitowego. Skład bakterii w jelitach, które są powiązane ze zdrowiem psychicznym.
  • Zmiany w poziomie hormonów takich jak insulina, co może mieć wpływ na nastrój.

Zastrzeżenia

  • Reakcja na dietę keto jest bardzo indywidualna i zależy od wielu czynników, takich jak genetyka, stan zdrowia i skład mikrobiomu jelitowego.
  • Większość badań dotyczących wpływu diety keto na zdrowie psychiczne jest krótkotrwałych, dlatego trudno ocenić długofalowe skutki tego sposobu odżywiania.

Dieta ketogeniczna zyskała popularność ze względu na szybkie rezultaty w odchudzaniu i potencjalne korzyści zdrowotne, ale nie jest rozwiązaniem dla każdego. Jej skuteczność w dłuższej perspektywie wymaga dalszych badań, a restrykcyjny charakter sprawia, że może być trudna do utrzymania na dłuższą metę. Kluczowym elementem jest odpowiednie zbilansowanie diety oraz dostosowanie jej do indywidualnych potrzeb i celów zdrowotnych.

Zanim zdecydujesz się na dietę ketogeniczną, skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem!

Badania naukowe nad dietą ketogeniczną

Dieta ketogeniczna wciąż jest przedmiotem intensywnych badań. Naukowcy na całym świecie starają się zrozumieć, jak dokładnie działa ten sposób odżywiania i jakie są jego długofalowe skutki dla zdrowia.

Co potwierdzają badania?

  • Skuteczność w redukcji masy ciała.
  • Dzięki ograniczeniu węglowodanów i zwiększeniu spożycia tłuszczów, organizm przechodzi w stan ketozy, w którym spala tłuszcz jako główne źródło energii.
  • Poprawa kontroli glikemii.
  • Zmniejszenie napadów padaczkowych. Od wielu lat dieta ketogeniczna stosowana jest w leczeniu epilepsji, zwłaszcza u dzieci, z dobrymi wynikami.
  • Korzyści dla zdrowia mózgu.  Niektóre badania sugerują, że dieta keto może mieć neuroprotekcyjne działanie i być pomocna w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera.

Wpływ na różne schorzenia

Dieta ketogeniczna, choć popularna głównie ze względu na swoje właściwości odchudzające, od dawna jest badana pod kątem jej wpływu na różne schorzenia, w tym epilepsję i cukrzycę, chorobę alzheimera.

Ma ona szeroki zakres potencjalnych korzyści terapeutycznych także w leczeniu wielu innych chorób, w tym zespołu policystycznych jajników, stanów zapalnych, chorób nowotworowych, neurodegeneracyjnych, metabolicznych oraz migreny.

Epilepsja

Dieta ketogeniczna była jedną z pierwszych terapii stosowanych w leczeniu epilepsji lekoopornej. Jej skuteczność w redukcji częstotliwości i nasilenia napadów padaczkowych została potwierdzona w wielu badaniach klinicznych, a w niektórych przypadkach doprowadzić do całkowitej kontroli padaczki.

Dokładny mechanizm działania diety ketogenicznej w epilepsji nie jest jeszcze w pełni poznany, ale przypuszcza się, że ketoza może wpływać na aktywność neuroprzekaźników, stabilizować błony komórkowe neuronów oraz działać przeciwzapalnie.

Liczne badania kliniczne wykazały, że dieta ketogeniczna może znacznie zmniejszyć częstotliwość napadów padaczkowych u dzieci i dorosłych, którzy nie reagują na standardowe leczenie farmakologiczne. Jest szczególnie skuteczna u dzieci z epilepsją miokloniczną i innymi rzadkimi formami padaczki.

Była również stosowana w leczeniu niektórych rzadkich zaburzeń mitochondrialnych jak padaczka mitochondrialna, ponieważ ketony mogą dostarczać alternatywnego źródła energii dla komórek, co jest korzystne, gdy mitochondria nie działają prawidłowo.

Cukrzyca

Jednym z głównych celów diety ketogenicznej w cukrzycy jest poprawa kontroli poziomu glukozy we krwi. Przez ograniczenie spożycia węglowodanów, organizm jest zmuszony do korzystania z tłuszczów jako głównego źródła energii, co może prowadzić do obniżenia poziomu cukru.

Mechanizmy działania diety ketogenicznej w cukrzycy:

  • Poprawa wrażliwości na insulinę: Dieta ketogeniczna prowadzi do redukcji spożycia węglowodanów, co zmniejsza skoki poziomu cukru we krwi. To z kolei poprawia wrażliwość komórek na insulinę i obniża poziom insuliny na czczo.
  • Obniżenie poziomu hemoglobiny A1c: Hemoglobina A1c jest wskaźnikiem średniego poziomu glukozy we krwi w ciągu ostatnich 2-3 miesięcy. Stosowanie diety ketogenicznej prowadzi do znacznej poprawy tego parametru, co odzwierciedla lepszą kontrolę cukru we krwi.
  • Zmniejszenie masy ciała: Utrata masy ciała jest częstym efektem stosowania diety ketogenicznej, co ma korzystny wpływ na poziom cukru we krwi i poprawia parametry metaboliczne, takie jak profil lipidowy.
  • Zmniejszenie potrzeby stosowania leków: Ze względu na lepszą kontrolę poziomu glukozy we krwi, pacjenci na diecie ketogenicznej często są w stanie zmniejszyć dawki leków przeciwcukrzycowych lub całkowicie je odstawić.

Choroba Alzheimera

Dieta ketogeniczna może mieć korzystny wpływ na osoby z chorobą Alzheimera, choć badania są nadal w fazie początkowej i potrzeba więcej dowodów na pełne zrozumienie mechanizmów działania.

Potencjalne mechanizmy:

1. Poprawa funkcji mitochondriów

Choroba Alzheimera wiąże się z zaburzeniami w funkcjonowaniu mitochondriów, które są odpowiedzialne za produkcję energii w komórkach mózgowych. Ketony, które są głównym źródłem energii w diecie ketogenicznej, mogą być alternatywnym paliwem dla mózgu, gdy metabolizm glukozy jest zaburzony.

2. Zmniejszenie stanu zapalnego

Dieta ketogeniczna może redukować stan zapalny w mózgu, który jest jednym z kluczowych czynników pogarszających objawy choroby Alzheimera. Ketony mają właściwości neuroprotekcyjne, co może chronić komórki nerwowe przed uszkodzeniami.

3. Ochrona przed stresem oksydacyjnym

Stres oksydacyjny i akumulacja reaktywnych form tlenu odgrywają ważną rolę w progresji choroby Alzheimera. Dieta ketogeniczna może zmniejszać produkcję wolnych rodników i łagodzić uszkodzenia oksydacyjne w komórkach mózgowych.

4. Zmniejszenie ilości amyloidu β

Gromadzenie się blaszek amyloidowych w mózgu jest jednym z charakterystycznych objawów choroby Alzheimera. Niektóre badania sugerują, że dieta ketogeniczna może wpływać na zmniejszenie produkcji amyloidu β lub promować jego usuwanie z mózgu.

5. Wzrost poziomu BDNF

BDNF (mózgowy czynnik neurotroficzny) to białko, które wspomaga zdrowie neuronów i stymuluje neurogenezę. Niektóre badania sugerują, że dieta ketogeniczna może zwiększać poziom BDNF, co może wspierać zdrowie komórek mózgowych i poprawiać funkcje poznawcze.

6. Poprawa funkcji poznawczych

Niektóre wstępne badania sugerują, że osoby z wczesnym stadium choroby Alzheimera mogą doświadczać poprawy funkcji poznawczych (takich jak pamięć, uwaga) po zastosowaniu diety ketogenicznej.

Obecnie prowadzone są badania kliniczne oceniające skuteczność diety ketogenicznej w leczeniu lub spowalnianiu progresji choroby Alzheimera, ale nie ma jeszcze jednoznacznych wniosków. Chociaż dieta ketogeniczna wykazuje pewien potencjał, konieczne są dalsze badania na większą skalę, aby określić jej długoterminowe efekty i bezpieczeństwo.

Zespół policystycznych jajników (PCOS)

PCOS jest związany z insulinoopornością, nadmiarem androgenów i nieregularnymi cyklami miesiączkowymi. Dieta ketogeniczna może być korzystna dla osób z PCOS, ponieważ:

  • Zwiększa wrażliwość na insulinę: PCOS często wiąże się z insulinoopornością, a badania sugerują, że niskowęglowodanowe diety, takie jak keto, mogą poprawić wrażliwość na insulinę, co może łagodzić objawy PCOS. Poprawia parametry metaboliczne, co może pomóc w regulacji cyklu menstruacyjnego i poprawie płodności.
  • Pomaga w redukcji masy ciała: Kobiety z PCOS często mają trudności z utrzymaniem zdrowej wagi. Dieta keto, poprzez ograniczenie węglowodanów i stymulowanie spalania tłuszczów, może prowadzić do utraty wagi, co z kolei może poprawić równowagę hormonalną.
  • Zmniejsza poziom androgenów: Istnieją dowody na to, że dieta keto może obniżać poziom męskich hormonów, takich jak testosteron, co jest korzystne dla kobiet z PCOS, ponieważ może to zmniejszyć objawy takie jak trądzik czy nadmierne owłosienie.

Stany zapalne i choroby autoimmunologiczne

Dieta ketogeniczna może mieć działanie przeciwzapalne, co jest istotne dla chorób autoimmunologicznych i innych stanów zapalnych.

Ketony (zwłaszcza beta-hydroksymaślan) mogą działać przeciwzapalnie, hamując szlaki zapalne w organizmie. Badania wykazały, że dieta keto może obniżać poziom markerów zapalnych, takich jak białko C-reaktywne (CRP).

Ponadto ketoza może zmniejszać stres oksydacyjny i chronić komórki przed uszkodzeniem, co jest istotne w kontekście stanów zapalnych.

Powyższe działanie przeciwzapalne może być korzystne w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak:

  • Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS): Badania na zwierzętach sugerują, że ketoza może zmniejszać stany zapalne poprzez wpływ na układ odpornościowy.
  • Stwardnienie rozsiane (SM): Istnieją wstępne dowody na to, że dieta ketogeniczna może zmniejszać nasilenie objawów SM, poprzez zmniejszenie stanu zapalnego w mózgu i poprawę funkcji mitochondriów.
  • Łuszczyca: Zmniejszenie stanów zapalnych oraz poprawa parametrów metabolicznych mogą pomagać w łagodzeniu objawów łuszczycy.

Choroby nowotworowe

Zainteresowanie dietą ketogeniczną w kontekście chorób nowotworowych wynika z hipotezy, że ograniczenie węglowodanów może „głodzić” komórki rakowe. Mają one bowiem zwiększone zapotrzebowanie na glukozę. Dieta keto, obniżając poziom cukru we krwi, może spowolnić wzrost niektórych nowotworów. Wpływa na to również to, iż wiele komórek nowotworowych ma trudności z wykorzystywaniem ketonów jako źródła energii i preferuje glukozę.

Istnieją badania sugerujące, że dieta keto może wspomagać konwencjonalne terapie nowotworowe, takie jak radioterapia i chemioterapia, zwiększając ich skuteczność. Jednak konieczne są dalsze badania w celu potwierdzenia tych wniosków.

Badania na zwierzętach oraz wstępne badania kliniczne u ludzi sugerują, że dieta ketogeniczna może spowalniać rozwój glejaków, agresywnych nowotworów mózgu.

Wstępne badania wskazują również, że dieta ketogeniczna może hamować rozwój niektórych nowotworów hormonozależnych, np. raka piersi czy prostaty.

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Dieta ketogeniczna może poprawiać niektóre wskaźniki zdrowia serca, takie jak poziom cholesterolu HDL („dobrego” cholesterolu), obniżenie poziomu triglicerydów oraz poprawiać wskaźniki m  ninsulinooporności. Choć obawy dotyczące zwiększonego spożycia tłuszczów w diecie keto i jego wpływu na zdrowie serca istnieją, badania sugerują, że w kontekście diety niskowęglowodanowej często dochodzi do poprawy parametrów metabolicznych. [Paoli, A., et al. „Beyond weight loss: A review of the therapeutic uses of very-low-carbohydrate (ketogenic) diets.” European Journal of Clinical Nutrition (2013)].

Choroby neurodegeneracyjne

W badaniach nad chorobami neurodegeneracyjnymi, takich jak choroba Alzheimera, Parkinsona czy stwardnienie rozsiane dieta ketogeniczna wykazuje obiecujące efekty.

W chorobie Alzheimera dochodzi do upośledzenia zdolności mózgu do wykorzystania glukozy jako paliwa. Ketony mogą stanowić alternatywne źródło energii, co może poprawiać funkcje poznawcze.

Dieta ketogeniczna ma działanie neuroprotekcyjne, może zmniejszać stres oksydacyjny i stan zapalny w mózgu, co przyczynia się do ochrony neuronów i spowolnienia postępu chorób neurodegeneracyjnych. Badania na zwierzętach sugerują, że dieta ketogeniczna może spowalniać postęp choroby Parkinsona, poprzez poprawę funkcji mitochondriów i zmniejszenie stresu oksydacyjnego.

Ketoza wpływa poza tym na równowagę neuroprzekaźników, co może łagodzić objawy związane z chorobami neurologicznym.

Wstępne badania wskazują, że dieta ketogeniczna może chronić neurony ruchowe i przedłużać życie u modeli zwierzęcych z ALS (stwardnienie rozsiane).

Migrena

Dieta ketogeniczna była badana jako potencjalna terapia dla osób cierpiących na przewlekłe migreny.

Istnieją badania sugerujące, że dieta keto może zmniejszać częstość występowania migren oraz nasilenie ataków z uwagi na to, iż ketoza stabilizuje poziom neuroprzekaźników i zmniejsza stan zapalny w układzie nerwowym.

Zaburzenia w metabolizmie energetycznym mogą odgrywać rolę w patogenezie migren. Alternatywne źródło energii w postaci ketonów stabilizuje funkcje mózgu.

Otyłość i zaburzenia metaboliczne.

Otyłość, wysoki poziom cholesterolu, nadciśnienie i insulinooporność to elementy zespołu metabolicznego.

Dieta ketogeniczna może prowadzić do poprawy tych wskaźników poprzez zmniejszenie masy ciała, poprawę lipidogramu i obniżenie ciśnienia krwi.

Poprzez obniżenie poziomu insuliny i zwiększenie spalania tłuszczu może być skutecznym narzędziem w walce z otyłością, zespołem metabolicznym oraz związanymi z nimi schorzeniami, takimi jak nadciśnienie tętnicze i niealkoholowe stłuszczenie wątroby (NAFLD).

Choroby neurologiczne i psychiatryczne

Oprócz padaczki i chorób neurodegeneracyjnych, dieta ketogeniczna jest badana w kontekście innych zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych.

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe

Dieta ketogeniczna może stabilizować nastrój i pomagać w kontroli zaburzeń afektywnych, poprzez stabilizowanie poziomu glukozy i zmniejszenie reakcji zapalnych.

Autyzm

Wstępne badania sugerują, że dieta ketogeniczna może mieć korzystny wpływ na funkcjonowanie neurologiczne u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, choć potrzeba więcej badań, aby potwierdzić te wyniki.

Choroby jelitowe (IBD)

Dieta ketogeniczna może mieć korzystny wpływ na choroby zapalne jelit (IBD), takie jak choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, poprzez zmniejszenie stanów zapalnych i poprawę składu mikrobiomu jelitowego. Ketoza może wpływać na modulację układu odpornościowego, co może pomóc w łagodzeniu objawów tych schorzeń.

Wiele z tych badań wymaga kontynuacji oraz poszerzenia ich zakresu. Jednak wstępne wnioski są obiecujące i dające nadzieję jako wsparcie terapeutyczne w wielu jednostkach chorobowych. 

Tofucznica

Tofucznica

Tofucznica czyli wegański odpowiednik jajecznicy.

Tofu rozgniatamy widelcem dodajemy kurkumę i solimy czarną solą. Dusimy na patelni.

Kurkuma nadaje potrawie żółty kolor, a przy tym jest to przyprawa o działaniu przeciwapalnym, antybakteryjnym, rozkurczającym, kontroluje cukrzycę, wspomaga wątrobę oraz trzustkę.

Czarna sól ma jajeczny zapach, który zawdzięcza zawartym w niej związkom siarki. Zalety? Zapobiega wzdęciom, ma działanie antybakteryjne i detoksykacyjne.

Oczywiście możemy dodać ulubione dodatki jak cebula i inne warzywa.

Do tofucznicy ze zdjecia dodałam pieczarki i żółtą paprykę.

TOFU

Tofu jest bogate w białko roślinne, które jest istotne dla budowy i naprawy tkanek w organizmie. Jest również dobrym źródłem składników mineralnych, takich jak żelazo, wapń, magnez, fosfor i cynk, oraz witamin, takich jak witamina B1, B2, B6, E i K.

Tofu ma niską zawartość kalorii i tłuszczu, co czyni go odpowiednim składnikiem diety dla osób, które zwracają uwagę na ilość spożywanych kalorii lub starają się utrzymać zdrową wagę. Tofu może być również stosowane jako substytut mięsa o wysokiej zawartości tłuszczu w celu zmniejszenia spożycia tłuszczów nasyconych.

Soja, z której wytwarzane jest tofu, zawiera fitoestrogeny, które są związkami roślinnymi przypominającymi działanie estrogenów. Fitosterole te mogą mieć korzystny wpływ na zdrowie kobiet, w tym zmniejszenie ryzyka osteoporozy i niektórych typów raka.

Tofucznica to idealny przykład sycącego śniadania.

Polecam.